Είναι κάπως έτσι: όταν βγήκε...
το διαζύγιό μου, ένιωσα απλά... "Ποια είμαι;"
- Είσαι συντηρητικιά τώρα; - Όχι.
Ήμουν εξάρτημα μιας τρύπας.
Ό, τι είχα πει σχετικά με τη φορολογία...
ένα σώμα, μια ανάσα, μια καρδιά.
Πληρώνουμε ένα σωρό λεφτά, κάθε χρόνο.
Πού πάνε;
Νομίζουμε ότι επενδύονται σωστά;
Αν νομίζετε έτσι... έτσι είναι.
Αλλά, αντιφάσκετε!
Να τώρα. Θες να ενισχύσουν τις βιβλιοθήκες. Με τι λεφτά;
Ξέρεις ποιος βγήκε από κει;
"Στοκχόλμη 1982"
Ο Κλος Έστεργκριν. - Αστειεύεσαι!
Χρόνια πολλά! Χρόνια πολλά!
Χρόνια σου πολλά!
Χρόνια σου πολλά.. Λένα!
Χρόνια σου πολλά Λένα!
4 "Ζήτω", για τη Λένα.
40, γιατί είναι ακόμα καυλιάρα σαν έφηβη.
- Τέσσερα ζήτω! - Ζήτω, ζήτω, ζήτω, ζήτω!
Σβήστα τώρα.
- Να τη σηκώσουμε ψηλά! - Θεέ μου, τι έχετε στο νου σας;
Και... πάνω... πάνω... πάνω!
- Χρόνια πολλά! - Σας ευχαριστώ!
- Μπoύμπου, περίμενε! Φεύγεις; - Ναι, πάω στο δωμάτιό μου.
Έλα, μην είσαι σπασίκλα. Μείνε! Μ' αρέσει πούσαι και συ εδώ.
Είσαι τόσο όμορφη, γλυκιά μου. Τα μαλλιά σου είναι τόσο όμορφα!
- Η κόρη μου, τάκοψε μόνη του! - Σου πάνε.
- Λένα. - Φαίνεται το μουτράκι σου.
Ναι, ξεχωρίζει πολύ.
Λένα.
Άστην να φύγει.
Γεια σου, καρδούλα μου!
Όχι, τ' ορκίζομαι. Η μάνα μου είναι η χειρότερη. Είναι πολύ κακιά!
Μ' έδειξε κι είπε για τα μαλλιά μου, για να γελάσουν όλοι.
Οι δικοί μου είναι χειρότεροι. Τρελοί.
Τουλάχιστον είναι κουλ.
- Κουλ; Κουλ είναι η μαμά σου. - Αυτή τα καταστρέφει όλα.
Ενοχλητική!
Εντάξει, άκου τους.
Θα καταλάβεις ότι δεν είναι καθόλου κουλ.
- Δεν πρόκειται να τα πλύνω. - Θα τα πλύνεις.
Δεν είναι δίκαιο να τα πλύνω εγώ.
Εσένα είναι όλ' αυτά.
Και λοιπόν; Δεν είναι ανάγκη να τα πλύνω εγώ κιόλας.
Ω, έλα, δικά σου είναι. Εγώ έχω κι άλλα πράματα να κάνω.
Όχι, δεν έχεις τίποτα να κάνεις.
Για μένα γίνανε, και λοιπόν...
τι θες;! - Η Μπούμπου σας ακούει.
Γεια σου Μπούμπου. Εμείς είμαστε.
Έτσι τα περνάμε εδώ, σπίτι μας.
Ζήτησα πλύσιμο,
όχι και να το κάνω!
# Είμαι ερωτευμένος και τρελαμένος, ερωτευμένος και τρελαμένος... #
# Σαν τυχερό παιδί, νιώθω πολύ τυχερός... #
# που μεγαλώνω στην αγκαλιά σας, είναι προνόμιο λίγων.. #
# Χάρη στη μαμά και το μπαμπά, χάρη στους δασκάλους μου... #
# και χάρη σ' όλους, όλους τους τυχερούς... #
# Αλλά Σουηδία, Σουηδία... πατρίδα μου, Σουηδία... πατρίδα... #
# πες μου, είναι πράγματι αλήθεια;... #
# ΕΙΜΑΣΤΕ οι ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ #
# Έχω μάθει να λέω ευχαριστώ για το φαί... #
# και νιώθω μια χαρά, μια χαρά, νιώθω μια χαρά... #
Δεν υπερβάλλω.
Παιδιά, ακούστε.
"Όταν καίγεται το κάρβουνο ή το πετρέλαιο,
παράγεται διοξείδιο του άνθρακα. "
Αηδιαστικό! Τι είν' αυτό στα μαλλιά σου;
- Παράτα με. - Αυγό είναι;
- Όχι, δεν είναι αυγό. - Και τι είναι;
- Σαπούνι. - Σαπούνι;
Δεν ξέρεις ότι είν' επικίνδυνο να το βάζεις στα μαλλιά σου;!
.. θα γεμίσεις πιτυρίδα.
- Θα σταματήσεις; - Αλήθεια σου λέω.
Κόφτο. Δεν είναι πλάκα. "Όταν ο άνθρακας και το πετρέλαιο"...
Εννοώ, δεν τόπιασες...
οι πανκ πεθάνανε. Δεν τόξερες;
- Δεν πεθάνανε. - Ρώτα τον αδερφό μου. Πάνκ ήτανε.
.. μέχρι που πεθάνανε. - Τουλάχιστον μοιάζεις με πανκ.
Ντροπή. Και θάσουν πολύ όμορφη
αν πρόσεχες λίγο τον εαυτό σου... να μην δείχνεις σαν αυτούς, εννοώ.
Βούλωστο.
Τα λέει γιατί δεν έχει πανκ μαλλί.
- Τι κάνεις; - Δεν τις αντέχω.
Ναι, αλλά είναι σημαντικό θέμα.
Ναι, αλλά εγώ δεν τις αντέχω.
Δεν έχει κανονικά μαλλιά πανκ.
Πώς και γίνατε κολλητές; Δεν θάθελες νάσαι...
Έλα, κόφτο!
Η πυρηνική ενέργεια είναι σημαντικό θέμα.
Η επιστήμη λέει ότι όλα τα φυτά θα τηχθούν
και θα κατασκευάσουν σταθμούς παραγωγής
πυρηνικής ενέργειας παντού, που να πάρει...
Ξέρεις πώς είναι να πεθαίνεις από τήξη;
- Όχι. - Κι ούτε μας ενδιαφέρει.
Tο δέρμα σου μαυρίζει και πέφτει.
Ξέρεις πόσο πονάει;
Πού πάμε;
Πάμε και πάρ' τα πράγματά σου.
Καθυστερημένα, θα πεθάνετε και σεις!
- Σ' έπιασα! - Σταμάτα!
Τι θα κάνουμε; Βαριέμαι αυτό το παιχνίδι!
- Πάμε σπίτι σου. - Όχι, στο δικό σου.
Ξέχνα το. Πες μου... ότι θα πάμε σπίτι σου.
Δεν θέλω.
Πάμε να τελειώσουμε τη "Δημιουργία του κόσμου", στο Κέντρο Νεότητας.
Τώρα! Πάμε!
- Όχι. - Ναι, ναι.
Είναι λίγο καυτός. Γιατί να σου προσφέρει κάτι τέτοιο;
Γεια σας!
Σταματήστε! Θα το ζημώσετε μην το πετάτε.
Άντερς!
Τέλος το πιγκ πογκ, για μια βδομάδα!
Θα τα ψήσουμε! Υπάρχουν και κανονισμοί!
Θα βάλουμε πριονίδια παντού, από χαλασμένα κτίρια.
Αυτό έχει καεί. Όλα εξερράγησαν!
- Και δω και δω και δω. - Τα πάντα χάθηκαν.
Ένα σάπιο κεφάλι, κατάμαυρο, που να ξεκολλά το δέρμα του.
Πολύ αίμα.
Κι άλλο, κι άλλο! Τα πάντα θα καταστραφούν.
- Κοίτα το σκυλί που ρίχνω. - Ας του δώσουμε φωτιά.
- Πάει γρήγορα! Κοίτα. - Άσχημα! Κοίτα, είναι...
- Καίγεται, καίγεται! - Και πεθαίνει.
Ο 3ος παγκόσμιος!
Παιδιά, κοιτάξτε!
Γαμώτο!
Τα ωραιότερα κορίτσια της πόλης.
Μου σηκώνεται!
- Θεέ μου, είστε κι άσχημες. - Γάμα το.
Τι στο διάολο;!
- Ωχ, το κεφάλι μου! - Δεν μπορώ να τ' ανεχτώ αυτό.
Όχι, είναι...
Σε παρακαλώ, πες τους να το χαμηλώσουνε.
Πιάνει πονοκέφαλο το κόσμο.
σοβαρά... - Για κάτσε λίγο!
Τσαντίστηκα μ' αυτό το ζυμοπόλεμο.
Δεν φταίγαμε μεις.
Όχι, αλλά πρέπει να καθαρίσω. Εσείς δεν πρόκειται...
- Να το χαμηλώσεις μόνο! - Υπάρχει μια λίστα εκεί πίσω.
Που λέει ότι δεν μπορείς να το χαμηλώσεις;
Όταν υπογράφεις...
όχι, όχι, ακούστε. Όταν υπογράφεις εκεί για συμμετοχή...
έχεις το δικαίωμα να παίξεις μουσική εκεί.
Αν δεν το χαμηλώσουν, τότε θα παίξουμε και μεις. Τώρα!
- Θέλετε και σεις να παίξετε; - Ναι, θα...
Έχουμε και μεις συγκρότημα.
- Έχετε συγκρότημα; - Ναι!
Φοβερά! Γιατί δεν το λέτε; Πόσο καιρό τόχετε;
Λίγο.
- Θέμε να παίξουμε τώρα. - Τώρα.
- Τετάρτη... - Μετά τις 5 μ. μ.
- Γαμώτο. Είναι διαθέσιμο τώρα. - Ξέχασαν να υπογράψουν.
- Κοίτα. - Έχει κενό και υπογράψαμε εμείς.
Δεν είναι σωστό. Μπορεί να το ξεχάσανε.
Είναι Τετάρτη μετά τις 7 και μπορούμε να το κλείσουμε εμείς.
Μα ήδη παίζουν...
Αν ξέχασαν να υπογράψουν, τότε...
Μπορεί να το ξεχάσανε μόνο σήμερα. - Οι κανόνες είναι κανόνες.
Ρόγκερ!
- Έχουμε ένα πρόβλημα. - Έπρεπε να τον φωνάξετε;
Οι "Iron Fist" εδώ... ξέχασαν να υπογράψουν.
Κλείσαμε εμείς αυτή την ώρα κι έχουμε δικαίωμα να παίξουμε.
- Έχετε δίκιο, αλλά... - Είναι δικαίωμα.
Ναι, είναι δικαίωμά μας. Και θα παίξουμε όσο δυνατά θέλουμε.
Με το μαλακό, Kένεθ. Συμφωνώ μαζί σας.
Αν υπογράψατε εσείς, ο χρόνος είναι δικός σας.
Αφού δεν υπογράψατε στη λίστα,
έχουν άλλοι δικαίωμα.
- Γαμημένη λίστα. - Σωστά.
- Τι, αυτές υπέγραψαν; - Ναι, σ' ένα κενό κελί.
Μα έχουμε πρόβα.
Λυπάμαι. Έτσι είναι.
Μα παίζουμε κάθε Τετάρτη.
Η λίστα υπάρχει, για νάχουμε κανόνες και ν' αποφεύγουμε το χάος.
- Τι στο διάολο! - Στυλό, έχει πάντα εκεί.
- Γάμα τους! Πάμε! - Μπορούν να παίζουν;
Ε, ησυχία, ησυχία! Ελάτε.
Ακούστε, σοβαρά!
Αφήστε τους λίγο να δοκιμάσουν.
Να δοκιμάσουν. Δείξτε τους ότι είστε...
- Δεν μπορούν να μας κλέβουν την ώρα! - Αφού, δεν υπογράψατε.
- Κάνουμε πρόβες, ηλίθιες! - Σοβαρά.
- Θα πεθάνετε! - Όχι, όχι, κανείς δεν θα πεθάνει.
- Μουνάκια! - Πρόσεξε τη γλώσσα σου, απαράδεκτε.
Νάστε ενήλικες εδώ!
Είχατε ποτέ κανένα όργανο;
- Δεν υπάρχουν εδώ; - Όχι με τα δικά μας!
Είχαμε δω μια κιθάρα, αλλά χάλασε.
Έχουμε ένα μπάσο κι ένα ντραμ.
- Ωραία, θα παίξουμε μπάσο και ντραμ. - Εντάξει.
Στην άκρη, κορίτσια.
Σοβαρά, τη γαμήσατε!
Ε, κόφτο! Αρκετά. Έχουμε δημοκρατία.
Το ντραμ δεν έχει χορδές, έτσι;
Πώς το κάνεις, έτσι;
Συνέχισε!
# Τα ωραιότερα κορίτσια της πόλης... #
Γεια!
Μαμά;
ΜΠΟΥΜΠΟΥ! ΕΙΜΑΙ ΣΤΟΝ ΛΑΣΣΕ. ΕΧΕΙ ΨΑΡΟΚΡΟΚΕΤΕΣ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ. Σ' ΑΓΑΠΩ, ΜΑΜΑ.
- Τσιμπάνε; - Όχι.
Προσπάθησε να τα ξεγελάσεις για να πλησιάσουν..
και να το φάνε.
- Τι δόλωμα βάζεις; - Σκουλήκι.
- Τα βρήκες μόνη σου; - Ναι.
- Ήταν δύσκολο; - Ναι, γλιστρούσαν λίγο.
- Βουίζουν ακόμα τ' αυτιά σου; - Ναι.
Και μένα. Λες να καταστραφεί η ακοή μας;
Λένε ότι άμα τ' αυτιά σου βουίζουν, τότε ακούς καλά.
Τ' άκουσα και γω, ότι το βούισμα σημαίνει καλή ακοή.
Σίγουρα;
Αποδεδειγμένα.
Εντάξει. Πρέπει να κάνουμε ένα αληθινό συγκρότημα.
Το ξέρω, πραγματικά μπορούμε, θάχε πλάκα.
- Πολύ πλάκα.
- Εγώ θα παίζω μπάσο. - Και γω.
Εσύ είσαι καλή στα ντραμ, πολύ καλύτερη από μένα.
- Αλήθεια; - Ήσουνα φοβερή.
Αν είναι έτσι, ας το ξεκινήσουμε.
Ναι, σοβαρά, πραγματικά.
Γεια.
Νόμιζα πως θάμενες στου Λάσσε.
Όχι, τα πράγματα άλλαξαν.
Είσαι λυπημένη;
Τέλειωσε με τον Λάσσε.
Να σου ετοιμάσω κάτι;
Κανένα τσάι, ή ζεστή σοκολάτα;
Όχι, είμαι εντάξει.
- Είσαι καλό παιδί. - Έφαγες;
- Έφαγα, είμαι καλά. - Θες μια ασπιρίνη;
- Φέρε μου το τηλέφωνο. - Tο τηλέφωνο;
Κάναμε σεξ και νόμιζα ότι όλα ήταν εντάξει. Αλλά μετά...
# Είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι αυτή την απόλυτα τέλεια μέρα... #
# Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι, αλλά γω, είμαι μόνος εδώ... #
# Το κορμί μου ουρλιάζει για ύπνο, αλλά το μυαλό, του λέει όχι... #
# Σκέφτεται, ότι ποτέ ξανά δεν θα γνωρίσει άλλην σαν εσένα... #
Εμπρός, τρεις κόκκινοι μέσα, τρεις έξω.
Πάμε!
Σήκω. Σήκω να παίξεις. Μην κάθεσαι κει.
Μπορεί να βγει κάποιος; Έλα, μπες!
Εμπρός, παίξτε με τους συμπαίκτες σας! Δουλέψτε ομαδικά!
- Έλα, πάσα! - Καλό!
Έδωσες πάσα στον αντίπαλο.
- Είσαι ηλίθια, ή; - Και ποια είναι η διαφορά;
Φορούσε κόκκινη κορδέλα.. - Το είδες ε;
Δεν είδες το κόκκινο;
Δεν υπάρχει διαφορά. Μπάλα είναι.
Συμφωνώ και γω μαζί τους. Υπάρχουν αρχές.
Μην παίζετε, άμα δεν σας ενδιαφέρει.
Κάντε κάτι άλλο.
Να πάτε να ψοφήσετε αλλού!
Πού να ξέρω εγώ από ομάδες;
- Δεν βλέπεις τη κόκκινη ταινία; - Δεν το παίρνετε σοβαρά.
Αυτό σημαίνει πως δεν σας αρέσει. Πάμε 10 στροφές, εμπρός!
Υπάρχουν και πιο σημαντικά πράγματα!
Ξεκινήστε.. και σεις τρεχάτε!
- Ωραία, ωραία! Αντίο! - Ναι, γεια σας.
"Δεν υπάρχει διαφορά. Μπάλα είναι. "
Δεν είναι τζόκινγκ αυτό!
- Είναι φοβερό. - Ας το σκεφτούμε καλύτερα.
"Τα παιδιά της Αφρικής, πεθαίνουν".
Πάμε, άντε!
"Η φύση είναι μολυσμένη, αλλά σένα το μόνο
που σε νοιάζει είναι να σε προσλάβουν"...
"Τα παιδιά κλαίνε και ουρλιάζουν, και συ σκοτίζεσαι για την ομάδα".
- Δεν είν' αυτό τζόκινγκ, κορίτσια! - Α, ναι, "την ομάδα".
Θαυμάσιο, φοβερό!
Μποργκι, φοργκι, μοργκι, σόργκι..
"Ο κόσμος όλος είναι νεκροταφείο, αλλά εσύ βλέπεις, Μπιόρν Μποργκ".
Πρέπει να το παίξουμε, στη Φθινοπωρινή Συναυλία.
Μα είναι σε λίγες μέρες.
Θα τα καταφέρουμε, άμα θέλουμε.
"Αφιερώνουμε αυτό το τραγούδι, στον αγαπημένο μας προπονητή".
"Μισώ τα σπορ, μισώ τα σπορ"!
Η ομάδα σου κερδίζει, αλλά οι πετρελαϊκές σε κλέβουν
Μισώ τα σπορ, ώρα να τα εγκαταλείψετε!
Να τα εγκαταλείψουν;
Ναι, αφήστε τα σπορ.
Κανείς δεν θα το πιάσει, ούτε και γω.
Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην πανκ και τη ντίσκο.
Πρέπει να χρησιμοποιείς το μυαλό. Η ντίσκο είναι μόνο...
Όχι!
- Να παίξω μαζί σας; - Όχι, φεύγα!
Ας παίξουμε, σε παρακαλώ Κλόρα!
Όχι, φύγε, μας ενοχλείς.
- Εδώ παίζουμε σοβαρά. - Νομίζω πως μπορώ να βοηθήσω.
Πάμε, ένα, δύο τρία.
Όχι, μα τι κάνεις; Σταμάτα!
- Μισώ τα σπορ, μισώ τα σπορ! - Μ' αρέσει ο αυλός.
- Είσαι πολύ καλή Μπούμπου! - Σίγουρα.
Βγες έξω! Ε! Φύγ' από δω!
Φύγε, σταμάτα!
Πες του πως δεν κάνουμε πλάκα!
Kάλε, θα κάνουμε δική μας ορχήστρα.
Εδώ έχουμε πανκ, φύγετε!
Μισώ τους γονείς, μισώ τους γονείς!
Αφήστε τους γονείς!
- Εδώ Λένα. - Γεια, είμαι η Μπούμπου.
Η Μπούμπου; Γεια σου γλυκιά μου! Νόμιζα πως κοιμόσουν.
Όχι.
- Πού είσαι; - Στης Κλόρα.
Κι ήμουν σίγουρη πως ήσουν εδώ, αγαπούλα μου.
Απλά ήθελα να σου πω...
ότι δεν τελειώσαμε ακόμα τα μαθηματικά,
γι' αυτό πήρα, να ρωτήσω αν μπορώ να μείνω εδώ απόψε.
Στης Κλόρα;
Ναι, νομίζω, αλλά να σηκωθείτε νωρίς το πρωί.
- Η τουαλέτα; - Στο διάδρομο.
- Ποιος είναι κει; - Ένας φίλος.
- Ο Λάσσε είναι; - Όχι, όχι ο Λάσσε. Ένας φίλος.
Κάνατε όλες τις εργασίες σας;
Όχι, γι αυτό θέλω να μείνω.
Α, σωστά, συγνώμη γλυκιά μου. Ώστε θα μείνεις στην Κλόρα;
Εντάξει, ωραία, όνειρα γλυκά!
Εντάξει.
- Σ' αγαπώ! Τα λέμε αύριο. - Εντάξει, γεια!
Ωραία, άλλος εραστής πάλι.
Καλό γι' αυτήν.
Θεέ μου, μοιάζω...
μισώ τον εαυτό μου.
- Εμένα μαρέσεις. - Ούτε καν μοιάζω με πανκ.
- Πάνκ; Φυσικά και μοιάζεις. - Μπα, όχι.
- Μοιάζεις. - Είμαι σαν νάνος.
- Νάνος; - Ναι.
Όχι, δεν είσαι. Φαίνεσαι ωραία.
Είμαι νάνος.
Τι μαλλί θες;
- Μοϋκανού. - Μοϋκανού;
- Μπορώ να στα κόψω εγώ! - Όχι σαν τα δικά σου, αλλά...
- Ναι, σαν Μοϋκανού. - Καλός είσαι κι έτσι.
- Τώρα πρέπει να τα πλύνεις; - Βούλωστο, Kλόρα.
Είσαι ωραία. Και τα μαλλιά σου ωραία.
Νάσαι ο εαυτός σου.
Μπορώ να σου δείξω πώς να τα κάνεις καρφάκια.
- Θέλει μοϋκανέζου. - Όχι, δεν θέλει. Θες να στα κάνω;
Απλά βάλε λίγο σαπούνι, έτσι...
Τα μαλλιά σου είναι βαρετά, κλισέ.
Κάντα νάναι ξεχωριστά.
Μπορείς να τα στρίψεις έτσι, και να τ' αφήσεις όρθια.
Μπορείς να το κάνεις σ' όλα.
Όταν τελειώσεις, θάναι σαν καρφιά.
Τους κάνεις κάτι σαν στρίψιμο.
Σ' αρέσουν;
Δεν μπορώ να τα κρατήσω όρθια. "Γεια, είμαι η Μπούμπου κι έχω ένα σκατοκούρεμα".
"Έχω σκατομαλλί, κι άφησα τον αδερφό της Κλόρα, να με βοηθήσει...
που είναι τελείως ηλίθιος και βρωμιάρης. "
- Γιατί δίνεις τόση σημασία;
Είναι πολύ κουλ. - Ο Λίνους, κουλ;
Είναι καλός με σένα, όχι μαζί μου. - Όχι;
Όχι. Και παράτησε και την πανκ.
Ακούει μόνο "Joy Division". - Δεν είναι κι άσχημοι!
Είναι χάλια. Ήξερε και τον Μόνγκο των "Incest Brothers"...
Αλήθεια;
Ναι. Και τώρα τους αντιπαθεί.
Τότε που τον γνώριζε, αν τον γνώριζε...
Θάναι τρομερό.
Βιαζόμαστε λίγο, όμως, οπότε ας προχωρήσουμε μ' αυτό.
Γεια σου Γκιουνέλ. Η Μπούμπου και γω γράψαμε ένα τραγούδι,
και θέλαμε να...
ξέρουμε ότι αργήσαμε, αλλά θέλουμε να συμμετέχουμε.
Όχι, πολύ αργά.
- Το πρόγραμμα είναι γεμάτο. - Μα είναι για το γυμναστή μας.
Έτσι γίνονται αυτά.
- Και τι θα κάνουμε, τότε; - Ελάτε του χρόνου.
- Πα να φύγουμε. - Έτοιμοι όλοι;
Γάμα τη Φθινοπωρινή Συναυλία. Eίναι όλοι τους βρωμιάρηδες.
Μακάρι να καούν όλοι.
Εμείς είμαστε πολύ καλές, έτσι κι αλλιώς.
Άμα δεν παίξουμε στη Συναυλία, δεν θέλω συγκρότημα.
Έχει μια συνέντευξη των "Σαμποτάζ", στο KP.
"Στο σχολείο μας, λένε ότι η πανκ πέθανε, αλλά δεν είναι έτσι,"...
"Η ντίσκο είναι βαρετή και εμπορική", λέει ο Έλις ο κιθαρίστας.
Όπως στάλεγα. Πρέπει να συνεχίσουμε.
Δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε τώρα.
Δεν θέλω συγκρότημα, άμα δεν μπορούμε να παίζουμε...
.. δεν υπάρχει λόγος. - Γάμα τη Συναυλία!
- Έτσι κι αλλιώς είμαστε καλοί. - Όχι, ούτε καν ξέρουμε να παίζουμε.
- Και βέβαια μπορούμε. - Δεν μπορώ να παίξω μπάσο...
ούτε συ ντραμ.
- Την πέφτω για ύπνο. - Δεν μπορώ να βλέπω!
Είναι χάλια!
Ένα, δύο, τρία...
κι όχι απλά τρία μπαλάκια,
αλλά και ένα, δύο, τρία άδεια κύπελα. - Βαριέμαι!
Είσαι ο μόνος που μιλάς!
Δεν κάνω πλάκα, υπάρχει ένα μπαλάκι κάτω από κάθε κύπελο.
Εκτός απ' αυτό.
Πρελούδιο Σονάτας σε ρε ελάσσονα... του Σίλβιους Λεοπόλντ Γουέϊς.
Κάθε χρόνο τα ίδια, γαμώτο...
Ησυχία!
Γιατί συνεχίζει την παρουσίαση, όταν όλοι την αποδοκιμάζουν;
Είναι πολύ καλή. Ντροπή να παίζει τέτοια σκουπίδια.
Kλόρα...
μούρθε κάτι. - Τι;
Είσαι μπερδεμένη για να κάνεις τέτοιες σκέψεις. Είναι χριστιανή!
- Θέλουμε κάποιον να μας διδάξει. - Εγώ μπορώ να παίζω!
Θα την παρασύρουμε μακριά απ' το Θεό.
Τι εννοείς, "θα την παρασύρουμε";
Να, ξέρεις... να την κάνουμε να σκέφτεται
πιο ελεύθερα και διαφορετικά, όπως εμείς.
- Αυτή; - Ναι.
Κάπου έχεις δίκιο, γι αυτό οι πανκ σαν και μας επηρεάζουν κόσμο,
τραγουδώντας το "Μισώ τα σπορ. "
Εμείς τα μισούμε και θέλουμε να τα μισήσουν κι άλλοι.
Ακριβώς.
Σωστά. Και νομίζω η πολιτική μας θάναι...
νάμαστε με τους λιγότερο τυχερούς.
Κι εκείνη δεν φαίνεται νάχει πολλούς φίλους, πάντα μόνη τρώει.
Θάναι ειλικρίνεια να στεκόμαστε στους αδύναμους.
είναι λίγο σαν... - Ακριβώς.
Κι αν δεν κόψει με το χριστιανισμό, θα τη σουτάρουμε.
- Έλα, μίλα της. - Δεν ξέρω τι να της πω.
- Κάντο εσύ! - Όχι.
Γεια! Διαθέσιμες είναι;
- Ναι. - Ωραία.
Ήσουν πολύ καλή, στη συναυλία.
Ναι, θαυμάσια. - Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Σκάσε!
Σκεφτήκαμε ότι ήσουν πολύ καλή...
και οι ηλίθιοι που ξεφώνιζαν, τόσο κακοί.
- Είμαστε μαζί σου. - Σίγουρα.
Αυτό που θέλουμε να σου πούμε...
είναι ότι έχουμε μια μπάντα.
Και...
Και σκεφτήκαμε ότι επειδή είσαι καλή
θα θέλαμε να παίξεις μαζί μας.
Δεν παίζουμε πολύ καιρό και δεν έχουμε μεγάλη εμπειρία.
Θα θέλαμε μια βοήθεια. - Αν θες να συμμετέχεις.
- Πλάκα μου κάνετε; - Όχι, καμιά πλάκα.
Όχι, πιστεύουμε ότι είσαι θαυμάσια.
- Σοβαρά; - Είσαι θαυμάσια.
Πρέπει να... δεν έχεις επιλογή, είναι μοιραίο.
Θα μπορούσες να μας δείξεις κάποια απλά πραγματάκια.
Γράψαμε ένα τραγούδι. - Θέλουμε ν' ακούσεις κάτι.
- Έγχορδο; - Ναι, έγχορδο.
- Άσε με ν' ακούσω. - Έχετε τη μελωδία;
- Δεν έχει τελειώσει ακόμα. - Τότε, μπορώ να σας μάθω...
Εδώ, άκου το. Πολύ ωραίο!
- Τι είναι; - Ένα τραγούδι των Έμπα Γκραμ.
Των Έμπα Γκραμ; Γιατί;
- Δικό σας είν' αυτό; - Όχι.
Δεν θα σας μάθω τέτοια.
Ποιο τραγούδι είναι;
"Κρεμάστε το Θεό. "
Πολύ ωραίο. Κόφτο Μπούμπου!
Ας μην τ' ακούσουμε αυτό.
Είναι δικό μου! Δεν είναι απαραίτητο.
- Καλό, ε; - Δως μου το!
Είναι δικό μου! Μην το τραβάς.
- Ποιο τραγούδι ήταν αυτό; - Λέγεται, "Κρεμάστε το Θεό. "
Λέει να κρεμάσουν το Θεό, γιατί είναι φασίστας.
- Είναι χριστιανικό τραγούδι. - Θα ετοιμάσουμε το δικό μας, ή;...
Για να κρεμάσεις το Θεό, πρέπει να υπάρχει, αλλιώς δεν γίνεται.
Γι' αυτό πιστεύουν στο Θεό και πρέπει νάναι χριστιανοί.
- Ας παίξουμε τώρα το δικό μας. - Έχετε τη μελωδία;
Το παίζουμε, όχι πάλι διαφορετικά, αλλά...
# Μισώ τα σπορ, μισώ, μισώ, μισώ τα σπορ... #
# Ο κόσμος πεθαίνει και ουρλιάζει... #
# Αλλά το μόνο που σε νοιάζει εσένα είναι η ομάδα του ύψους... #
# Τα παιδιά της Αφρικής πεθαίνουν... #
# μα σένα σε νοιάζει μόνο, να κυλά η μπάλα... #
# Μισώ τα σπόρ... ναιιιι... #
- Σ' άρεσε, έτσι; - Ναι, ούτε και μένα μ' αρέσουν.
Nαι αλλά... ποια είναι η γνώμη σου;
Τραγουδάτε και κτυπάτε άλλα πλήκτρα.
Καλύτερα θάταν έτσι...
- Α, ωραίο! - Μισώ, τα σπορ.
Μισώ, τα σπορ.
Ένα, δύο, τρία... τέσσερα. Ένα, δύο, τρία.
Ένα, δύο, τρία... τέσσερα.
- Μπράβο! - Είναι πολύ καλύτερα!
Μι-σώ τα σπορ, Μι-σώ τα σπορ.
- Μι-σώ, μι-σώ, μι-σώ τα σπορ! - Ναι.
Ακούγεται πολύ ωραίο!
Τι είναι οι συγχορδίες;
Παίζεις πολλούς τόνους με τη μία, τις χτυπάς συγχρόνως...
και δημιουργούν αρμονία. - Τι στο διάολο είναι αυτά;
Σκουπίδια είναι, μην τ' ανοίγεις.
- Μπορεί ν' αξίζουν πολλά. - Ναι, καλά, τρελός είσαι;
- Είναι ένα μάτσο κλωστές. - Και σαυτήν.
Σε κάποιον θα ανήκουν, μην τις πάρετε.
Ποιος αφήνει δυο σακούλες στο δρόμο;
Θάναι δω πολύ καιρό.
- Θα τις πάρουμε. - Άστες σε παρακαλώ.
Κάπου θα μας χρησιμεύσουν.
Με βοηθάς; - Θα τις πουλήσουμε.
Είναι πολύ βαριές. Και βρεγμένες.
- Είναι μούσκεμα. - Αφήστε τις πίσω.
Ιησού Χριστέ.
Αυγά δράκου ή κάτι τέτοιο. Να τα σπάσουμε!
- Πού τα βάζουνε; - Σαν χοτ ντογκ.
Με κέτσαπ. - Και μουστάρδα!
Ω, αυτό είναι πιο μακρύ. Πεινάει κανείς;
Πρέπει να πεθάνουν! Όλοι!
Tα μυαλά έξω.
Σκότωσέ τους! Θάνατος!
- Αχ. Τι έπαθα; - Να δω.
Τρέχει πολύ αίμα! Κοιτάξτε!
Όχι, δεν είναι πολύ.
- Πάρε βαθιές ανάσες. - Άσε με να το δω.
Τι θα κάνω; Τι θα κάνω;
Δεν θέλω να πεθάνω, δεν θέλω να πεθάνω.
- Ηρέμησε, ηρέμησε! - Να το ξεπλύνουμε.
Πονάει!
Να πάρουμε τ' ασθενοφόρο; Θα πάθεις τέτανο.
- Τι είν' αυτό; - Αρρώστια.
Δεν θέλω ναρρωστήσω.
- Θες να πεθάνεις, τότε; - Όχι, όχι!
Πρέπει να το καθαρίσουμε.
- Ω, θα πονέσω πολύ. - Χαλάρωσε.
- Πονάει! Πονάει πολύ. - Θα βάλουμε επίδεσμο.
- Ωχ, πονάει πολύ. - Μην ανησυχείς.
Μπούμπου, Μπούμπου, θα ξεπλύνουμε μόνο το αίμα.
- Θα γίνεις καλά. - Όχι, θα πεθάνω.
Δεν θέλω να πεθάνω.
- Γεια! - Γεια!
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Και γω.
- Πάμε; - Ναι.
- Ήρθε και το κοτόπουλο. - Κοτόπουλο; Δικέ μου!
- Μπούμπου, πλύθηκες; - Όχι.
Πήγαινε πλύσου.
- Φαίνεται πολύ ωραίο. - Ευχαριστώ!
- Είναι ένα συνέδριο. - Αχά, εντάξει.
Αφορά κυρίως το 19ο αιώνα και τις νέες ανακαλύψεις.
- Πρέπει να πάω στην Κλόρα. - Τώρα;
Ναι, για διάβασμα.
Μα, τρώμε με τον μπαμπά.
Έχουμε τεστ στα μαθηματικά, τη Δευτέρα κι είναι σημαντικό.
Μα είν' ακόμα Παρασκευή, Μπούμπου.
Έχουμε πολλά και με βοηθάει.
- Συμμαθήτριά σου είναι η Κλόρα; - Ναι, στο ίδιο τμήμα.
Θα σε βοηθήσει ο μπαμπάς! Ξέρει μαθηματικά.
Μα τόχουμε προγραμματίσει με την Κλόρα.
Της υποσχέθηκα πως θα πάω.
Γιατί να μην έρθει εδώ η Κλόρα; Ναι!
Μπορεί να μας κάνει παρέα στο επιδόρπιο.
Όχι, με περιμένει.
Προσέχει και τον αδερφό της, γιατί οι γονείς τους λείπουν.
Ναι αλλά δεν βλεπόσαστε και ποτέ.
Όχι, θα πάρουμε επιδόρπιο.
- Κι αν... τόχει υποσχεθεί;
- Ο μπαμπάς δεν είναι και πολύ συχνά εδώ.
Δεν με πειράζει εμένα.
- Νομίζω ότι... - Θα τον δω αύριο.
Και θα πάρουμε επιδόρπιο μόνοι μας;
Γάμα το επιδόρπιο.
Φυσικά και δεν το γαμάω!
Όχι, θα γίνει αυτό που λέω.
- Ας το πάρουμε τότε αμέσως. - Σίγουρα, αυτό σκεφτόμουν και γω.
Φάε λίγο επιδόρπιο και μετά πήγαινε στην Κλόρα.
Το επιδόρπιο είναι ωραίο, τι λες;
Κλόρα!
Δίνε του, Κλόρα!
Πιες λίγο απ' αυτό να δροσιστείς.
Τι στο διάολο θέλει δω η Κλόρα;
- Αυτή η μουσική είναι χάλια. - Έλα Κλόρα!
Εμείς καθαρίζουμε μόνο!
Με το ένα, δύο, τρία.
- Αηδία! - Ο εγκέφαλός σου πεθαίνει.
Μόνο αν τα ανακατεύεις. Εμείς δεν το κάνουμε.
Πίνουμε κρασί μόνο.
Κρασί και μπύρα.
Εντάξει, κρασί και μπύρα, αλλά ήταν δυο μόνο.
Δεν είσαι μεγάλος και θα καταστραφεί ο εγκέφαλός σου.
Δεν τ' ανακατεύουμε. Μια χαρά πάει.
Κι αν έρθει η Πρόνοια;
Τα παιδιά δεν πρέπει να πίνουν αλκοόλ!
Αν κανείς γείτονας πάρει την αστυνομία; Είναι παράνομο.
Εγώ φεύγω. - Όχι, μείνε!
Γαμώτο Μπούμπου, μάζεψε το ποτήρι!
Πώς να το μαζέψω; Πρέπει να το σκουπίσουμε.
Όχι, όχι μ' αυτό!
Εντάξει, θα βάλουμε αυτό.
- Θα φύγω. - Όχι, Χέτβιγκ!
Χέτβιγκ, περίμενε, περίμενε! Σε παρακαλώ! Μείνε λίγο ακόμα!
Σε παρακαλώ Χέτβιγκ. - Σου φέραμε κιθάρα.
Σκεφτήκαμε ότι θα βαριόσουνα.
Οι χριστιανοί όλη την ώρα λένε: "Θεέ μου, Θεέ μου. "
Αλλά εσύ είσαι πολύ καλή!
- Νομίσαμε πως θάκανες προσευχή στο γεύμα.
Ναι, κανείς δεν θέλει νάναι μαζί σου επειδή προσεύχεσαι.
Κόφτο! Άστο! Δοκίμασε!
Όχι, σε παρακαλώ.
Κλείσε μάτια κι άνοιξε στόμα.
"Κρασί Τίντο, Ισπανίας:
Κέντρο Οίνου και Πνεύματος. "
Κάτσε! - Όχι.
Εντάξει, δεν είναι νόστιμο, αλλά είναι καλό.
- Άσπρο πάτο! - Φεύγω τώρα. Αντίο!
Είσαι βαρετή. - Χέτβιγκ!
Γαμάτη, η μουσική αυτή.
Έχεις φοβερό γούστο στη μουσική.
Πρέπει όμως ν' ακούσεις και διαφορετική μουσική..
Η Κλόρα θέλει μόνο πανκ.
Πρέπει να το ανακατεύεις, μην ακούς μόνο ένα είδος
αλλιώς θάναι βαρετό. Πρέπει ν' ακούς και διαφορετικά...
- Είσαι καλά; - Ναι, φυσικά και είμαι.
- Φαίνεται πιωμένη. - Πούναι η Κλόρα; Τάπιε κι αυτή;
Όχι, δεν είμαστε μεθυσμένες.
Εσείς μόνο πίνετε κρασί και μπύρα και καπνίζετε. Έχει πολύ κάπνα.
- Ναι, αλλά δεν είμαστε 12άρες. - Ούτε γω. Είμαι 13ών.
Πώς αισθάνεσαι; Θες λίγο νερό;
Θάλεγα ότι είσαι μεθυσμένη.
Όχι, δεν είμαι!
- Είσαι. - Και συ γαμώτο.
- Να κάτσω εδώ.; - Όχι, έλα.
Τι διάολο Κλόρα, εσείς τάπιατε όλα αυτά;
- Kλόρα, ξύπνα! - Γιατί;
- Ξύπνα. - Ξύπνια είμαι.
Δεν καταλαβαίνεις. Η μαμά κι ο μπαμπάς θα μας σκοτώσουν.
Τι κάνεις, σταμάτα, άφησέ τα.
Τα παίρνω για να μην πιείτε άλλο.
Γαμημένε συντηρητικέ!
- Μείνε δω. - Φασίστα!
- Μπούμπου και συ. - Εντάξει.
- Μείνετε δω, εντάξει; - Παλιομπάτσε, γαμώτο.
- Είναι τόσο ωραίος. - Τι, ποιος... ο Λίνους;
- Ναι.
Είσαι ερωτευμένη με τον Λίνους;
Δεν μπορείς νάσαι ερωτευμένη μέναν 16άρη.
- Τον Λίνους; Αποκλείεται! - Ίσως λιγάκι. Γιατί όχι;
- Είναι 16άρης, Μπούμπου. - Και;
Μπούμπου και Κλόρα φευγάτε!
Σταμάτα! Άσε με, Μπούμπου!
- Κλόρα, κατέβα. - Όχι, δεν θέλω.
Έλα Μπούμπου! Η σειρά σου.
Πηγαίνετε στο δωμάτιό σου. Μην είστε εδώ.
Όχι πάνω στους δίσκους μου, βρε!
Θα φέρω ένα πανάκι.
Είσαι καλά Μπούμπου; Βγες έξω Κλόρα!
- Έλα, πάμε στο δωμάτιό μου. - Εσύ φταις γι' αυτό εδώ.
Ποτέ δεν θάχω αγόρι.
Και βέβαια θάχεις.
Με παιρνούν για άσχημη κι αηδιαστική.
Όχι, δεν είναι έτσι.
Τουλάχιστον ο Λίνους έτσι νομίζει.
Δεν το νομίζει.
Kλόρα, ξέρασα πάνω στους δίκους του.
Μα τους είχε αφήσει στο πάτωμα.
Όλοι πιστεύουν ότι είμαι φρικιό.
Στο δημοτικό, εσένα σε καλούσαν σ' όλα τα πάρτι, εμένα όχι.
- Δεν είναι αλήθεια. - Είναι.
Πες μου ένα καλό πράγμα που συνέβη στη ζωή μου.
Είσαι στην καλύτερη μπάντα του κόσμου.
Αυτό είναι ένα και μοναδικό.
Έχεις μια φιλενάδα που σε πάει πολύ.
Δυο, για να λέμε την αλήθεια.
Αυτό και μόνο φτάνει.
Όχι, όχι, σταμάτα, σε παρακαλώ.
Θα το παίξουμε αυτό με την ορχήστρα μας.
Όχι, ξέχνα το!
Εντάξει, εντάξει, θα πιάσω άλλο.
# Ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου, αυτή την απόλυτα τέλεια μέρα... #
- είναι το "602"! - Το καλύτερο τραγούδι του κόσμου.
Πού τόμαθες; Φοβερό!
# Το κορμί μου ουρλιάζει για ύπνο, αλλά το μυαλό, του λέει όχι... #
# Σκέφτεται, ότι ποτέ ξανά δεν θα γνωρίσω άλλον σαν εσένα... #
# Mε ταρακούνησες και με ωρίμασες σαν μαθήτρια... #
# Μούδειξες το μέρος που οι άνθρωποι κάνουν ό, τι διάολο τους αρέσει... #
- Ποτέ δεν θα γίνουμε τόσο καλοί. - Σίγουρα.
# Ήρθαν οι μπάτσοι, φώναξαν, με χτύπησαν και με πέταξαν κάτω... #
# Ήταν προχθές που σε περίμενα... #
Μα την κόλαση. Ποτέ δεν θάμαστε τόσο καλοί.
# Μ' αρέσει που στέκομαι δω... #
# Μου λένε "έξω αρούρι" και τους ρωτώ "γιατί"... #
# Γι' αυτό με βλέπεις κατάμαυρη στο ξύλο, πέρα ώς πέρα... #
# Γι' αυτό σε παρακαλώ, πήγαινέ με κει,
που οι άνθρωποι κάνουν ό, τι θέλουν... #
# Σ' είδα να πεθαίνεις το περασμένο
Φθινόπωρο, και σκέφτηκα να σ' ακολουθήσω... #
# Μα είμαι μόνο 21, και συ 23... #
- Δεν ξέρω άλλους στίχους. - Πανέμορφο.
- Πραγματικά όμορφο! - Βούρκωσα, τόσο καλό ήταν!
Και γω παραλίγο. Δεν το πάθαμε ποτέ.
- Πόσο καιρό παίζεις; - 4 χρόνια.
- Είδες, θέλει λίγο καιρό. - Δεν μπορώ να περιμένω 4 χρόνια.
Περίμενε, είσαι εκτός μελωδίας.
Τι εννοείς;
- Δεν καταλαβαίνω τη διαφορά. - Ας το κάνουμε! Έλα!
# Μισώ τα σπορ, μισώ τα σπορ... #
# Μισώ, μισώ, μισώ τα σπορ... #
# Οι άνθρωποι ουρλιάζουν και πεθαίνουν... #
# Αλλά εσένα νοιάζει μόνο η ομάδα του άλματος σε ύψος... #
# Τα παιδιά στην Αφρική πεθαίνουν... #
# Αλλά εσύ νοιάζεσαι μόνο να κυλά η μπάλα... #
# Μισώ τα σπορ, μισώ τα σπορ... #
# Μισώ, μισώ, μισώ τα σπορ... #
# Μισώ τα σπορ, μισώ τα σπορ... #
# Μισώ, μισώ, μισώ τα σπορ... #
Εσείς έχετε λεφτά, εμείς όχι. Μοιράστε τα στους φτωχούς.
Χωρίς χρήματα, δεν μπορείτε ν' αγοράσετε τίποτα.
- Μα πεινάμε! - Πάμε να φύγουμε;
- Δεν πάει έτσι. - Ω, έλα τώρα!
Πρέπει να καταλάβετε πώς έχουν τα πράγματα.
Βγάζετε χιλιάδες απ' τα χάμπουργκερ.
Δεν θα το κουβεντιάσουμε.
Χωρίς λεφτά, δεν έχει φαί. Είναι απλό.
- Μόνο λίγες πατατούλες! - Όχι, σταμάτα.
- Πάμε να φύγουμε. - Μα, πεινάμε.
Επόμενος παρακαλώ.
- Πρέπει να βοηθάμε τους φτωχούς. - Όχι.
Άμα δεν μπορέις να μοιράζεσαι είσαι συντηρητική!
Έχεις ακούσει ποτέ για αλληλεγγύη;
Πεινάμε πολύ!
- Πάρτε αυτό και φύγετε! - Ευχαριστώ πολύ! Αντίο!
- Η αδελφή μου, Γιοάννα. - Γεια... Κλόρα.
- Γεια, εγώ είμαι η Μπούμπου. - Γεια.
Φεύγω λοιπόν. Πολύ ευγενικό για σας να μείνετε μαζί της.
Πολύ γλυκό. Γεια σου αγάπη μου. - Αντίο.
Η Χέτβιγκ θα σε πάει για ύπνο. Φιλάκια!
Αντίο.
- Ωραία ζωγραφιά. - Αντίο.
- Γεια σου γλυκιά μου, καλά να περάσετε. - Γεια.
- Καλή διασκέδαση στο θέατρο. - Ευχαριστώ, γεια!
Α, και μην ξεχάσετε να σβήσετε το καλοριφέρ. Εντάξει; Αντίο!
- Γαμώτο, πολύ καλό! - Μην βρίζεις, Κλόρα.
Τι σε νοιάζει εσένα; Είσαι τόσο ευαίσθητη;
Δεν καταλαβαίνω όλ' αυτό με το Θεό.
Πώς μπορείς να πιστεύεις σε κάτι που δεν έχεις δει ή γνωρίσει;
Kλόρα, ο κόσμος πιστεύει σε πράγματα, χωρίς να ζητά απόδειξη.
Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν είναι ορατά.
Σαν τι;
Η πυρηνική ακτινοβολία. Εσύ τόπες.
Τώρα, πιστεύεις και συ στο Θεό;
Όχι, αλλά μερικά πράγματα δεν τα βλέπεις, αλλά υπάρχουν.
Τα συναισθήματα δεν μπορείς να τ' αγγίξεις.
Είστε δύο εναντίον ενός, τώρα;
Γιοάννα, εσύ πιστεύεις στο Θεό;
- Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί; - Σταμάτα.
Εντάξει, εσύ είσαι μικρή και μπορείς αλλά εσύ Μπούμπου δεν πρέπει!
- Εγώ αποφασίζω, όχι εσύ. - Τρείς εναντίον ενός.
Η Μπούμπου δεν πιστεύει στο Θεό. Εσύ; Δεν μπορείς!
Η πίστη είναι επιλογή, σωστά;
- Όχι. - Εσύ πού πιστεύεις;
Λοιπόν, εγώ δεν πιστεύω στο Θεό, αλλά στην κέτσαπ.
Η καλύτερη!
Θεέ μου, έβαλες πάρα πολύ!
Όταν τελειώσουμε, θάχεις πραγματικά...
κατεστραμένο μαλλί; Χτένιζε μόνο.
Θα φαίνεται φοβερό! Απλά φοβερό.
- Σαπούνι, θα βάλουμε σαπούνι. - Ή οδοντόκρεμα.
- Όχι! - Να δοκιμάσουμε.
Λίγο ακόμα, λίγο εδώ.
Δες τα τώρα, κοίτα!
Θα τους βάλουμε σπρέϊ, να κρατήσουν.
Μια στιγμή. Να σκεφτώ κάτι.
- Θάναι πανέμορφα. - Αλήθεια θάναι, στο υπόσχομαι.
Δεν ξέρω αν η μαμά...
- Γάμα τη μαμά σου. - Ναι, τι την νοιάζει;
Όταν εσύ είσαι χαρούμενη.
Είναι δικά σου. Δεν είσαι κοριτσάκι πια.
- Έχεις ξανακουρέψει; - Την αδελφή μου.
Θα γίνουν σούπερ. Θάσαι πολύ όμορφη.
Είναι πολύ χαρούμενη...
Μην ανησυχείς! Θάσαι υπέροχη. Να, πιάσε το χέρι μου.
Νάτα! Να τα μαλλιά σου.
- Το πρώτο κομμάτι τους. - Χέτβιγκ, είναι πολύ ωραία.
Δες. Αντίο μαλλάκια μου!
- Τα μαλλιά της κοπήκανε! - Κάνε πιο μικρές ψαλιδιές.
Πρέπει να τα κόψουμε μ' αυτό, αφού δεν είχες ξυράφι.
Τι έγινε; Τρόμαξες;
Μου τρέλανες τ' αυτί.
Πρόσεχε!
Δεν τάκοψα ακόμα.
- Λοιπόν, τι λες; - Φαίνονται ωραία.
Αλήθεια λέει!
Θα μου πάρει λίγο να τα συνηθίσω.
Θα ξαναμεγαλώσουν.
Λες να της αρέσουν;
Νομίζω.
Νομίζεις;
Φυσικά θα της αρέσουν, είναι υπέροχη.
Το "Μισώ τα σπορ" δεν είναι αρκετό. Θέλουμε κι άλλο τραγούδι.
Σωστά, μπορούμε να κάνουμε άλλο ένα, να...
νάχει σχέση με πλούσιους και φτωχούς, εντάξει;
Ξέρεις τι εννοώ, ε; - Βγες έξω.
Έχουμε κάτι σπουδαίο!
Έχετε μπελάδες τώρα.
- Τι; βγες έξω. - Μόλις πήρε η μαμά της Χέτβιγκ.
Τι κάνατε; - Φύγε, Kάλλε έξω!
Η Kάλλε θα μείνει. Είπε ότι κόψατε τα μαλλιά της.
Θεωρεί ότι την καταχραστήκατε και σκέφτεται να το πει στην αστυνομία.
Σκατά, σκατά. Είπε τέτοιο πράγμα; - Ναι, αμέ.
- Γαμώτο. - Θάχετε μπλεξίματα.
- Γιατί γελάς;
- Είναι αστείο να κάνεις μήνυση για κακοκούρεμα.
Δεν είναι αστείο! - Θα πάτε μαζί κι οι δυο, αύριο.
Δεν μπορείς να πας εσύ;
Φιλαράκια μου, δεν της έκοψα εγώ τα μαλλιά.
Εξηγήστε της, με τι θέλατε να μοιάζει, στο μαλλί.
Κι αν μας σκοτώσει;
Να την ηρεμήσετε. Η μαμά της Χέτβιγκ είναι στεναχωρημένη.
Πάρτε λίγο τσάϊ.
- Πάτε στην 7η τάξη; - Ναι.
- Σας αρέσει; - Ναι, έχει πλάκα. Ευχαριστώ.
- Ζάχαρη ή γάλα; - Ευχαριστώ, τίποτα.
- Είσαι σίγουρη; - Εντάξει, λίγο γάλα.
- Oρίστε, Κλόρα; - Λίγο γάλα και γω.
Έχει μπισκότα και κουλουράκια, πάρτε μόνες σας.
Λοιπόν ξέρετε ότι νομίζω ότι πρέπει να σας αναφέρω στην αστυνομία...
αλλά αν συμφωνήσουμε, μπορεί να βγει σε καλό. Τι λέτε;
Λοιπόν σκεφτόμουνα, ότι θάθελα πραγματικά
ν' αρχίσετε να πιστεύετε στο Θεό και να γίνετε Χριστιανές...
γιαυτό θέλω νάρχεστε μαζί μου τις επόμενες Κυριακές στην εκκλησία.
Αν το δέχεστε, δεν θα σας αναφέρω.
Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό.
Δεν μπορείτε να μας αναγκάσετε να πάμε στην εκκλησία.
Όχι, έχετε δίκιο...
δεν μπορώ να σας υποχρεώσω.
Σας φαίνεται αυτή η κατάσταση συνηθισμένη;
Δεν νομίζω.
Είναι αρκετά άβολη, έτσι;
Το πιστεύω ακράδαντα.
Αλλά... σας θυμίζει κάτι;
Τι εννοείτε;
"Αν δεν κόψεις τα μαλλιά σου, δεν μπορείς νάσαι στο συγκρότημα. "
"αν τα μαλλιά σου είναι σαν τα δικά μας, τότε θάσαι φίλη μας...
αλλά έτσι όπως είναι, δεν μπορείς. "
Δεν ήταν έτσι.
Συγνώμη, ήταν πραγματικά ηλίθιο.
Νευρίασε πραγματικά; - Δεν μας είπε τίποτα.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να πεις "όχι".
Γαμώτο, αυτό το φαγητό είναι αηδιαστικό. Δεν το θέλω.
Η Χέτβιγκ.
Γιατί στο καλό, πάει εκεί να κάτσει;
- Είναι παράλογο. - Σταμάτα.
Έλα και συ.
Χέτβιγκ, γιατί έκατσες εδώ;
Μας είδες. Γιατί δεν ήρθες μαζί μας;
Γαμώτο! Ποτέ δεν είχες φιλενάδα...
Kλόρα!
Τι; Δεν είχες και απέκτησες δυο κολλητές!
Σου κάναμε μεγάλη χάρη. Τουλάχιστον, ας έλεγες ένα γεια.
Φερθήκαμε ηλίθια με τα μαλλιά. Συγγνώμη, αλλά δεν σε υποχρεώσαμε.
Δεν βγάλαμε μαχαίρια.
Να μάθεις να αρνείσαι, όταν δεν θες κάτι.
- Δεν ήταν γι' αυτό. - Τι;
- Τι, "δεν ήταν γι' αυτό"; - Δεν θύμωσα μαζί σας.
Το αντίθετο.
Βρέθηκα σε δύσκολη θέση, για όσα η μαμά μου, έκανε.
Γιαυτό έλειπα, χτες.
Και δεν έκατσα μαζί σας, γιατί νόμιζα πως θα τάχατε μαζί μου
Φυσικά και δεν τάχουμε μαζί σου.
Κι η μαμά σου είχε κάποιο λόγο...
Όχι, σίγουρα όχι, ήταν τρελαμένη.
Ποιος νοιάζεται; Τα μαλλιά σου είναι υπέροχα.
- Kλόρα. - Είναι πολύ ωραία.
- Μου δίνεις το σκούφο μου; - Δεν τον χρειάζεσαι.
- Δως μου το σκούφο, Κλόρα! - Όχι... όχι!
- Είναι άσχημα. - Kλόρα, δώστης τον!
- Βάλτο τότε εσύ. - Νιώθει υπέροχα!
E! Κόφτο! Θα σου δώσω ό, τι θες.
Μπούμπου, άνοιξε!
# Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις; Σαν τη μαμά και το μπαμπά;.. #
# Θα γίνεις αφεντικό, πωλητής, ή διευθυντής κάπου;... #
# Ή μπορεί να κάνεις καμιά μίζερη δουλειά... #
# απλά δεν σε νοιάζει όπως και νάχουν τα πράγματα... #
#.. τι θα γίνεις;... #
# Εμπρός, εμπρός, γίν' επαναστάτης,
εμπρός, εμπρός, γίν' επαναστάτης,... #
# Εμπρός, εμπρός, γίν' επαναστάτης... #
# Οι άνθρωποι πεθαίνουν και ουρλιάζουν... #
# Αλλά σένα το μόνο που σε νοιάζει,
είναι η ομάδα του άλματος σε ύψος... #
Βάστα, βάστα! Δεν πάει το: "η ομάδα του άλματος σε ύψος"...
Στη πράξη δεν είναι ομάδα. Δεν πηδούν ομαδικά.
- Υπάρχουν και τέτοιες ομάδες; - Ας λέμε ομάδα μπάσκετ.
Ναι! "Το μόνο που σε νοιάζει, είναι η ομάδα μπάσκετ. "
Ε, ένα λεπτό!
Η Χέτβιγκ, δεν ακούγεται καθόλου, ούτε και γω.
Σοβαρά, χρειαζόμαστε ηλεκτρική κιθάρα.
Ας δοκιμάσουμε εγώ κι η Χέτβιγκ.
- Γιατί να μην παίξω και γω; - Τι εννοείς;
Γιατί δεν πιάνεις εσύ το μπάσο;
- Τι; Μα είμαστε έτοιμοι... - Εσύ πάντα αποφασίζεις για όλα.
Θα σου δείξω εγώ, πώς να παίζεις.
Όχι, δεν θέλω να παίζω ντραμς. Είναι βαρετό.
Θα της δείξω και μετά ξεκινάμε.
- Ναι, δείξε μου. - Γιατί να παίζω εγώ τα ντραμς;
Γιατί δεν τα παίζεις εσύ, ή εσύ;
Γιατί τα παίζεις εσύ, έτσι είναι.
Τι; Το εννοείς αυτό;
Πάντα εγώ κάνω τα βαρετά.
Τράβα και τραγούδα, αν θες. - Γιατί πάντα αποφασίζεις εσύ;
- Σταμάτα! - Δως μου να παίξω!
Θα το πάρω εγώ, για να μη τσακώνεστε.
Γιατί νάναι τόσο άδικο; - Σταματήστε να τσακώνεστε.
Γιατί να το παίζει μόνο αυτή;
- Γιατί εσύ παίζεις ντραμ; - Το παίζεις και μαμά μας τώρα;
Μπούμπου, Μπούμπου, ησυχία!
Όχι, δεν πρέπει.
Έλα! Για μια ηλεκτρική κιθάρα! - Μα δεν μπορούμε να ζητιανεύουμε.
Απλά κάνε τη λυπημένη. Τη λυπημένη.
Οι φίλες μου και γω, έχουμε ένα συγκρότημα και θέλουμε
ν' αγοράσουμε μια ηλ. κιθάρα. Μπορείτε να μας δώσετε λίγα ψιλά;
Δεν κρατάμε ψιλά, καθόλου.
Έχασα το πορτοφόλι μου και δεν έχω να πάω σπίτι, έχετε καθόλου ψιλά;
Κλειδώθηκα έξω, μπορείτε να μου δώσετε κανένα ψιλό;
- Σας ευχαριστώ πολύ. - Σας ευχαριστούμε. Ναι!
Ο πατέρας μου είναι νεκρός κι η μαμά μου πίνει. Έχω βδομάδες να φάω.
- Έχετε λίγα ψιλά να μου δώσετε; - Σίγουρα όχι και ντροπή σου!
- Δύο κορώνες.. - Σας ευχαριστώ!
- Ευχαριστούμε πολύ!
- Πόσα είναι:... - Μάζεψέ τα!
Έχετε δει το "Αξιοπρεπής διαβίωση"; - Τι είναι αυτό;
- Ταινία. - Όχι.
Έχετε δει το "Αξιοπρεπής διαβίωση"; - Ναι, γιατί;
Ο "Στόφε" είναι ο μπαμπάς μου.
- Αλήθεια λες; - Μοιάζουμε πάρα πολύ.
Χάσαμε... αυτός πέρασε πολύ σκληρή ζωή,
και χάσαμε το πορτοφόλι μας...
και δεν μπορούμε να πάμε σπίτι. Μένουμε στη Χοκερίνια.
Συγνώμη.
Θα ξεκινήσουμε μια μπάντα και θέλαμε λεφτά για ηλ. κιθάρα..
αλλά η μαμά μου πέθανε, η δική της πίνει κι η δική της...
Δεν πάτε να δουλέψετε; Θα μπορούσατε να κάνετε θελήματα.
Δεν υπάρχουν δουλειές.
Δεν μπορείτε τότε, να ζητιανεύετε.
Όχι σ' αυτή τη χώρα. - Ευχαριστούμε, έτσι κι αλλιώς.
- Πόσα είναι; - Όχι και πολλά για κιθάρα.
Γιατί τότε δεν αγοράζουμε κάτι να φάμε, αντί γι' αυτήν;
Μα αυτά είναι για τη κιθάρα. Θα τα κρατήσουμε σαν αρχή.
Ήταν πολύ εύκολο. Μπορούμε να το ξανακάνουμε.
- Και γω πεινάω. - Μπορούμε να πάρουμε σοκολάτες...
Ναι, σοκολάτες, απ' όλα τα είδη!
- Σοκολάτες και παγωτά. - Γλυκά! Πολλά γλυκά.
- Με βατόμουρα. - Κι άλλη τρούφα.
Πολλή, κι άλλη, είναι τόσο ωραία!
Ε, θέλω και γω μαντολάτο.
Να βάλουμε και πατάτες στη σοκολάτα γάλακτος.
Κι αυτό! Τι κάνεις εκεί;
Σάλτσα σοκολάτας και πατάτας.
- Πεντανόστιμο. - Ποτέ δεν παίρνουμε τέτοια, σπίτι.
Ούτε μεις.
- Είναι σαν μεγάλο ποτήρι. - Έρχεται κι η σάλτσα.
Η Ντίσκο είναι βαρετή κι εμπορική, λέει ο Έλις Λίλιεγκραν, ο κιθαρίστας.
Εγώ θέλω τον Νταβίντ. Είναι ο πιο όμορφος.
Εγώ πήρα τον Νταβίντ.
Αλήθεια; Μα θάσουν καλύτερα με τον Έλις.
Γιατί;
Το Μπούμπου και Έλις... πάει πολύ.
Σκεφτόμουν εμένα μ' αυτόν, την Κλόρα μ' αυτόν και τη Χέτβιγκ μ' αυτόν.
Μα ταιριάζεις καλύτερα μ' αυτόν και γω μ' αυτόν.
- Ναι, είναι χαριτωμένος. - Πάμε λοιπόν, η Μπούμπου κι ο Έλις
ο Νταβίντ κι η Κλόρα και ο Μάκαν με τη Χέτβιγκ.
- Φοβερό. - Εγώ δεν ξέρω.
- Τι; - Να τους πάρουμε.
"Λ," "Λ," "Λ"... Λίλιεγκραν... εδώ, εδώ.
- Ησυχία, καλεί! - Κι αν είναι αυτός;
- Λίλιεγκραν... - Εμπρός;
Γεια, είμαι η Μπούμπου. Θέλω τον Έλις Λίλιεγκραν.
Eδώ Έλις.
- Γεια, με λένε Κλόρα! - Γεια.
Θέλουμε να συναντηθούμε, γιατί είμαστε και μεις πανκ. Είναι μοιραίο.
- Πάμε! Πάμε! - Θα πέσουμε.
- Συγνώμη! - Περίμενε! Περίμενε!
Κλόρα;
- Φοράς μέϊκ απ; - Για να δω.
- Όχι, δεν φορώ. - Είπαμε όχι μέϊκ απ.
Εγώ δεν είπα!
- Είναι γι' αυτούς; - Όχι.
- Είμαστε κατά. - Ω, έλα.
- Νομίζω ότι είν' αυτές. - Κοιτάξτε τους.
- Γεια! - Γεια.
Ωραία, τι κάνουμε τώρα;
Δεν ξέρω, εσείς τι λέτε;
Εγώ λέω να πάμε για πρόβα.
Έχετε δικό σας χώρο;
Ναι, σ' ένα υπόγειο. Αν θέλετε...
μπορούμε να πάμε για πρόβες. - Ναι, πάμε.
Νόμιζα πως ήσασταν τρεις. - Όχι πιά.
- Ήσασταν τρεις στο «KP». - Ο Νταβίντ, ο άλλος τύπος
γούσταρε τους "Νόϊζ" κι έφαγε πόδι. - Τους Nόϊζ;
Είναι χάλια. - Ξέρω. Δεν ξέρουν καν να το γράφουν.
Με το "Nόϊς," θα διαβάζονταν "νο άϊς" (χωρίς παγάκια).
- Είναι οι χειρότεροι. - "No άϊς"... πολύ άσχημο.
Ανταλλάξαμε όργανα και τώρα παίζω εγώ τα τύμπανα.
Ωραίο προάστιο.
- Δεν είναι προάστιο. Είναι πόλη. - Τι;
- Η Σόλνα είναι πόλη. - Πόλη;
Έχει δικό της δήμο.
Έχεις δίκιο. Μοιάζει σαν προάστιο.
- Σ' αρέσουν οι KSMB; - Ναι.
Πολύ καλύτεροι απ' τους Έμπα Γκραμ.
- Κάνει πολύ κρύο. - Και γω κρυώνω.
Ναι, σωστά.
Και μένα μ' αρέσουν οι KSMB.
Σ' όλους αρέσει ο Θάστρομ, αλλά εμένα όχι.
Το ξέρω. Είναι υπερεκτιμημένος.
Το ύφος σου είναι περίεργο.
- Μοιάζεις με ζητιάνα. - Μπα.
Όχι απ' τα μαλλιά, αλλά με το μαντίλι.
- Είναι που υπάρχουν γνώμες. - Έχεις δίκιο.
Τι είναι δω, το καταραμένο δάσος; Είναι παράξενο.
Κοίτα, ένας λαγός!
- Είναι πολλοί. - Τρεις.
- Ναι, μεσ' στη πόλη. - Τα προάστια.
- Πάμε να πάρουμε το κλειδί. - Ναι, για την αίθουσα πρόβων.
Πολύ κρίμα πούναι μόνο οι δύο.
Ναι... πολύ άσχημο.
- Τι λες εσύ; - Η Kλόρα είναι ωραία.
- Αλήθεια; - Αυτή που της μιλούσες;
- Με το κασκόλ; - Ναι.
- Είναι πολύ χαριτωμένος. - Ποιος, ποιος απ' τους δυο;
Ο Έλις.
- Εσύ; - Δεν ξέρω. Μάλλον η Χέτβιγκ.
- Με τα γυαλιά; - Όχι, αυτή είναι η Μπούμπου, η άλλη.
- Δικός σας είναι ο χώρος; - Ναι.
Καθίστε σε μια άκρη, αν θέλετε. και στριμωχτείτε να χωρέσετε.
- Ποιο τραγούδι θα παίξουμε; - Το "Μπρέζνιεφ, Ρίγκαν. "
Μπορείτε νάρχεστε δω όποτε θέλετε.
Αν περνάτε τη νύχτα μαζί, θα βγαίνετε και μαζί;
- Και δω τη περνάμε. - Πού, εδώ κάτω;
Ναι, κάτω στο πάτωμα.
Τι θα κάνετε τη Πρωτοχρονιά;
Τη Πρωτοχρονιά; Όπως πάντα.
Έχουμε πάρτυ στο σπίτι μου.
- Μπορείτε να 'ρθείτε, αν θέλετε. - Α, ωραία! Θα θέλαμε.
Μου δίνεις τα ξυλάκια μου; Ευχαριστώ.
# Μπρέζνιεφ & Ρέιγκαν... - Γαμηθείτε... #
# Καουμπόϊ με το καπέλο, B' κατηγορίας ηθοποιέ... #
# αρκούδα, μεγάλη και κοντόχοντρη, που δεν γυρνάς μια τρίχα... #
# Χτίζουμε ένα φράγμα, με κανόνια και τουφέκια... #
# Ανατολή εναντίον Δύσης, ποιος έχει τα πιο πολλά όπλα;... #
# Μπρέζνιεφ & Ρέιγκαν... - Γαμηθείτε... #
# Ποιος δίνει την παράσταση; Ίσως είμαι αφελής... #
# Οι γέροι με κοστούμια αποφασίζουν για τη ζωή των άλλων... #
# Χτίζουμε ένα φράγμα, με κανόνια και τουφέκια... #
# Ανατολή εναντίον Δύσης, ποιος έχει τα πιο πολλά όπλα;... #
# Μπρέζνιεφ & Ρέιγκαν...
#- Γαμηθείτε. Μπρέζνιεφ & Ρέιγκαν... #
- Σε ποια τάξη πας; - Στην 8η.
Εγώ είμαι στην 7η.
Τι όργανο παίζεις;
- Κιθάρα. - Α, και γω.
- Όσο πιο ψηλά, τόσο καλύτερα. - Είναι πολύ ωραία!
Η σειρά μου, ανεβαίνω.
Γαμώτο, μπέρδεψα.
Πω πω! Φοβερά!
- Κρυώνω. - Έλα, θα σε ζεστάνω εγώ.
Είν' ωραίο που σ' αρέσουν οι KSMB περισσότερο απτους Έμπα Γκραμ.
Και μένα αρέσουν.
Όχι βέβαια, εσένα σ' αρέσουν οι Έμπα Γκραμ.
- Ξέρεις όλα τους τα τραγούδια. - Αλήθεια;
- Όχι κι όλα, μερικά. - Έλα τώρα!
- Ξέρεις το "Mental Ice Age"; - Όχι.
Ω, έλα τώρα, τραγούδησέ το.
Κοιτάξτε πόσο άκρη πάω!
Τι στο διάολο κάνεις, Μπούμπου;
Κοιτάξτε πόσο άκρη μπορώ να πάω!
- Τι κάνεις; - Τι στο διάολο;
- Γύρνα πίσω! - Εντάξει, εντάξει, Θεέ μου.
Τι στο διάολο κάνεις;
Ήταν πολύ επικίνδυνο αυτό!
Μπούμπου, κατεβαίνουμε, κρυώνω.
Τάκοψες μόνη σου;
- Ωραία είναι. - Ευχαριστώ.
- Γεια. - Γεια.
- Τι ετοιμάζετε; - Απλά, κουβεντιάζουμε.
Θεέ μου, πολύ κρύο.
Μπούμπου!
Είσαι στεναχωρημένη;
Όχι, απλά ήταν βαρετοί.
Δεν μπορώ να το πιστέψω... δεν είναι τόσο χαριτωμένοι πια.
- Είσαι σίγουρη; - Ναι.
- Καλά. - Τι εννοείς "καλά";
Ότι δεν λυπάσαι να φταίω εγώ κι ο Έλις, ή ζηλεύεις ή...
Όχι, όχι.
Καλώς.
Δεν ήταν χαριτωμένοι. Έμοιαζαν με πανκ εμπορικού κέντρου.
Και οι στίχοι τους ήταν άθλιοι.
Πώς μπορείς να γράφεις ακόμη ένα τραγούδι σαν αυτό;
- "Μπρέζνιεφ και Ρέϊγκαν, γαμηθείτε"; - Γιατί;
Γιατί ο Μπρέζνιεφ είναι νεκρός πια.
Μπορείς να λες "Γαμήσου", σ' ένα νεκρό.
# Τα φώτα μπορεί να λάμπουν έξω στο δρόμο... #
# Τα φώτα μπορεί να λάμπουν τη μέρα που θα πεθάνω... #
# Έτσι θα τελειώσει το άγχος μου, θα τελειώσει ο πόνος μου... #
# Θάναι το τέλος όλων, και ας πεθάνω... #
Είμαι βέβαιος ότι αναρωτιέστε γιατί ήσαστε δω.
Έχουμε κάποια πραγματικά καλά νέα.
Πρώτα απ' όλα, ο Κένεθ και γω τελικά αγοράσαμε
μια ολοκαίνουργια ηλεκτρική κιθάρα.
Ο χώρος για πρόβες είναι φουλ εξοπλισμένος.
Είναι πια οχυρό, όχι αληθινό, αλλά κάπως έτσι.
Πολύ όμορφο, πολύ όμορφο.
Αλλά τα σπουδαία νέα είναι ότι ένα κέντρο νεολαίας στη Βαστέρας
οργανώνει κάθε χρόνο Σάντα Ροκ, αμέσως μετά τα Χριστούγεννα.
Αργήσανε λίγο φέτος και δεν θα γίνει πριν τον Ιανουάριο.
Τέλος πάντων, έχουμε προσκληθεί να παίξουμε στο Σάντα Ροκ.
Γι' αυτό φυσικά σκεφτήκαμε εσάς, τους "Iron Fist". Τόχουμε δεδομένο.
Είστε προφανώς οι κατάλληλοι.
Θα πάτε να τους δείξετε...
ότι μπορείτε να τους ταρακουνήσετε όλους εκεί.
- Ναι. - Αλλά...
Ο Κένεθ και γω, το κουβεντιάσαμε...
και μας άρεσε η ιδέα και για ένα κοριτσίστικο συγκρότημα.
Σκεφτήκαμε λοιπόν εσάς. - Δεν είμαστε κοριτσίστικη μπάντα.
- Μη λέτε "κοριτσίστικη μπάντα". - Μα είστε κορίτσια σε μπάντα.
- Φυσικά είσαστε κοριτσίστικη μπάντα. - Δεν είμαστε.
- Φυσικά είστε! - Δεν είμαστε!
Μπορεί να βρούμε και κανά αγόρι.
- Η μουσική σας μπορεί να μην είναι κοριτσίστικη,
αλλά είστε κοριτσίστικη μπάντα. - Τι άλλο νάστε, αγορίστικη;
Να η καινούργια κιθάρα. "Silver Star", πραγματικό στολίδι.
- Είσαι η κιθαρίστας; - Πώς σε λένε;
- Χέτβιγκ. - Χέτβιγκ.
- Έχεις ξαναπαίξει; - Ναι.
Μπορώ να σου δίξω τα βασικά, Χέτβιγκ,
για να μπορείς να παίξεις... κάποια κόρντα και πράγματα.
Έχουμε μεγάλη εμπειρία.
Ο Ρόγκερ έχει παίξει με τον Mίκυ Ρικφόρς.
Όχι, όχι ο μπασίστας με τη μπάντα του...
και σήμερα είναι επαγγελματίας.
Σας ακούσαμε στις πρόβες σας στο τραγούδι για τα σπορ,
θα παίξουμε αυτό το θέμα, αυτοσχεδιάζοντας.
Θα σας δώσουμε ένα... - Ένα περάδειγμα...
Ένα περάδειγμα. - ... πώς να φτιάξεις ένα τραγούδι.
Νάχετε ένα έξτρα ξυλάκι, αν σας σπάσει κανένα.
Μπορούμε να κάνουμε κι άλλες τρύπες, αν σου είναι μακρύ.
Να σούρχεται ψηλότερα.
Κάθεσαι στο κάθισμα, όσο πιο αναπαυτικά γίνεται.
Θα παίξω απλές συγχορδίες για να σας δείξω.
Το E, το A, και...
το G και το D. Αυτές.
Νιώθεις τις χορδές;
Ένα, δύο, ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Περίμενε. Πάμε άλλη μία.
- Εντάξει. - Ένα, δύο...
# Μισώ τα σπορ... τα γαμημένα σπορ... #
# Με αγχώνουν... #
# Tα γαμημένα σπορ... #
- Θες να δοκιμάσεις; - Πήγαινε!
- Όχι. - Πήγαινε.
Δεν έχω ξαναπαίξει ηλεκτρική. - Τότε, ξεκίνα τώρα.
- Μπορείς να παίξεις, σήκω. - Για να δούμε.
Ο Kένεθ θα σε βοηθήσει στις συγχορδίες.
Θα στα δείξουμε όλα, πώς να την κρατάς... έλα δεν δαγκώνει
Είναι βαριά.
Ναι, είναι λίγο βαριά, πράγματι.
Είναι αρμονικό... μια χαρά.
Δεν είναι καλοκουρδισμένη, έτσι; - Την κούρδισα πριν λίγο.
Μην ανησυχείς, παίξε, μπορείς, στο υπόσχομαι.
Δοκίμασε!
# Είμαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι... # - Πολύ ωραία...
# Αυτή την απόλυτα τέλεια μέρα... #
# Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι, μα γω είμαι εντελώς μόνη, εδώ... #
# Το κορμί μου ουρλιάζει για ύπνο, αλλά το μυαλό, του λέει όχι... #
# Σκέφτεται, ότι ποτέ ξανά δεν θα γνωρίσει άλλον σαν εσένα... #
Μ' αρέσει το χιόνι!
- Τι τρέχει, είσαι στενοχωρημένη; - Όχι.
- Πήδα τότε! - Όχι, κρυώνω.
Ήσουνα τόσο υπέροχη, σήμερα!
"Δεν είναι κουρδισμένη. "
Κι αυτός: "Την κούρδισα πριν λίγο. "
Και την ξανακούρδισες.
- Πολύ ωραία ήταν! - Είχε πλάκα!
- Σοβαρά, τι συμβαίνει; - Απλά, κρυώνω.
- Έχεις κολλήσει με τον Έλις; - Όχι, γιατί νάμαι;
Μην είσαι, δεν τον γουστάρω.
Τι; Γιατί; - Δεν ξέρω, δεν με πήρε τηλέφωνο.
- Όχι; - Δεν με νοιάζει καθόλου
Εντάξει, αντίο! Να σας ξαναγκαλιάσω.
- Εμπρός; - Γεια, είμαι η Μπούμπου...
είναι κει ο Έλις;
Ναι... Έλις, για σένα, κάποια Μπούμπου.
- Εμπρός; - Γεια... είμαι... είμαι η Μπούμπου.
- Μπούμπου! - Ναι, γεια!
Ήθελα να... σαρέσουν οι KSMB, ε; - Ναι.
Μόλις άκουγα το "Bakverk 80."
Είναι πολύ σπάνιο. Τόχεις ακούσει; - Όχι.
Λοιπόν, τόχω δω στο σπίτι.
Σκέφτηκα αν ήθελες να στο δανείσω.
- Πάρα πολύ. - Να στο φέρω, ή...
το παίρνεις αύριο στο σχολείο;
Μπορείς και να τ' αντιγράψεις, άμα θες.
Πολύ ωραίο αυτό που έκανες.
Ωραίο τραγούδι, γαμώτο!
Τι έπαθες στο χέρι;
Κόπηκα, κατά λάθος.
Για να δω.
- Φαίνεται εντάξει. - Ευχαριστώ.
- Γαργαλιέσαι; - Όχι.
Θες να ξαναβρεθούμε;
Ναι, βέβαια... απλά με την Κλόρα...
πρέπει... να χωρίσω πρώτα.
- Εντάξει, καλά, αντίο! - Αντίο!
- Εις υγεία και καλά Χριστούγεννα! - Καλά Χριστούγεννα!
Θυμήθηκε τις φωτογραφίες της;
Τραβώ ένα σωρό μαλάκες.
Απ' όλα τα είδη: ώριμους, παιδιά, υπερήλικες.
Μπατς, αυτά είναι.
Οι φωτογραφίες είναι μικρές, σε διάφορους τύπους.
- Σωστά. - Μ' ενδιαφέρουν...
τα πόδια, αν θυμάστε; - Σωστά, έχεις κάνει θαύματα.
- Ν' ανοίξουμε τα δώρα; - Όχι.
- Τα χριστουγεννιάτικα δώρα; - Ας τους να πάνε.
Τι διάολο, πάτε να φέρεται μερικά.
Τι πειράζει;
Πήγαινε και συ.
Για τον Tέντι. Ένα πολύ μεγάλο.
- Απορώ αν χωρά στο δωμάτιό μου. - Το κόκκινο σου πάει, γλυκιά μου.
Θα σε δείχνει ωραία. - Ευχαριστώ, είναι ωραίο.
- Όπα, είναι Λέγκο! - Καλά Χριστούγεννα!
Αυτό είναι από μένα. Πολιτισμός.
Τα παιδιά παίζεται τόσο με πλαστικά και σκουπίδια...
αλλ' αυτό είναι πραγματικός πολιτισμός.
Είναι τυρί. - Τσένταρ.
Είσαι πολύ αστείος. Της πήρε τυρί.
Πρέπει να πάρουν και κάτι αντίθετο με τα υπόλοιπα.
Έχει και για σένα, Γιόχαν. Κατσικίσιο.
- Ξεκινώ εγώ, πάμε. - Περίμενε, να κάτσουμε.
Σε κείνον που θα σταματήσει το μπουκάλι, πρέπει...
να φιλήσει το Γιαν.
- Πλάκα κάνεις; - Όχι.
- Εντάξει, καλά. - Ένα φιλί στο Γιαν.
Φίλα τον εαυτό σου!
- Λίλλιαν. - Γεια, είμαι η Μπούμπου...
ήθελα να δω, αν είναι κει ο Έλις.
Εντάξει, ένα λεπτό.
Ναι; Δεν τον βρίσκω αυτή τη στιγμή.
Δεν είναι σπίτι;
Μάλλον δεν είναι, όχι.
Συγνώμη, αλλά δεν ξέρω πού είναι.
Μπορείτε να του ευχηθείτε Καλά Χριστούγεννα από μένα;
- Μίλησες με τον Έλις; - Γιατί;
Τίποτα, απλά μούπες ότι δεν σ' είχε πάρει.
- Όχι. - Ακόμα δεν έχει πάρει;
Όχι.
Νομίζεις ότι τάχετε ακόμα;
Δεν ξέρω. Αλλά νομίζω ότι μ' αρέσει πάλι.
- Τι; - Ναι, έτσι νομίζω.
Είσαι ξανά ερωτευμένη μαζί του;
Δεν ξέρω. Ίσως ναι, ίσως όχι.
Μα μούπες ότι δεν ήσουν πια ερωτευμένη μαζί του.
Δεν πειράζει. Θα το δούμε τη Πρωτοχρονιά.
- Τη Πρωτοχρονιά; - Ναι, στο πάρτι.
Ποιο πάρτυ;
Αυτό που κάνουν ο Έλις κι ο Μάκαν.
Α, ναι σωστά.
- Δεν ξέρω αν θα πάμε. - Γιατί όχι;
Νομίζω ότι δεν είμαστε καλεσμένες. - Είμαστε.
Μα δεν έχεις καν μιλήσει με τον Έλις.
Δεν τούχεις μιλήσει;
Ελάτε τώρα! Τι άλλο να κάνουμε;
Ας πάμε για λίγη διασκέδαση. Αν βαρεθούμε φεύγουμε.
Ένα... εννιά...
Εμπρός, ναι γεια, είναι ο Έλις εκεί;
Είμαι η Κλόρα.
Παρακαλώ; Εμπρός, εμπρός;
- Κάτι έπαθε η γραμμή. - Περίμενε. Βάλτο κει.
Στην αρχή ήταν ο Έλις, μετά κάποιο κορίτσι... αλλά είχε πάρτυ.
Έτσι μου φάνηκε. - Πάμε σπίτι.
- Κρυώνω πολύ. - Ας περπατήσουμε.
- Θέλω να πάω σπίτι. - Όχι, πάμε από δω.
Ας πάρουμε το μετρό για το σπίτι. - Ήρθαμε τόσο μακριά...
- Παιδιά... - Έλα Μπούμπου!
- Είναι απ' την άλλη. - Όχι.
Περπατάμε στο πουθενά.
- Είναι σκοτεινά, κρύο, και βρέχει. - Νάτο!
Γαμώτο, δεν προχωρώ άλλο. - Τι;
- Δεν πάω. - Τι είναι αυτά που λες;
- Εγώ θα κάτσω εδώ. - Σε παρακαλώ, Μπούμπου, κάνει κρύο!
- Δεν το κουνάω ρούπι. - Σήκω πάνω!
- Μπούμπου, κάνει κρύο. - Έλα!
- Είστε εντελώς ανίδεες; - Τι;
Δεν μας θέλει εκεί. Δεν νοιάζεται για μας.
Δεν σ' αγαπάει πια.
Και πού στο διάολο το ξέρεις εσύ;
Το βούλωσες;
Έλα, λέγε!
- Γιατί σ' απάτησε. - Τι;
Ναι, μαζί μου.
Τι;! Τι είναι αυτά που λες;
Δεν ήθελα να συμβεί.
Λυπάμαι. Πήγα σπίτι του, αλλά ήθελα απλά να...
Λυπάμαι, ήταν πολύ ηλίθιο από μένα.
Έχω σιχαθεί να παίρνεις εσύ όλα ταγόρια!
- Γαμημένη... - Άστην!
Σταμάτα! Τι έπαθες;
- Μη με χτυπάς! - Σε μισώ!
Εσύ αποφασίζεις για όλα πάντα, κι αυτός ήταν δικός μου!
Κι αυτό εσύ το αποφάσισες, Κλόρα.
Και τι μ' αυτό;
Και το μπάσο ήθελα, αλλά το άρπαξες εσύ!
- Σοβαρέψου, Μπούμπου! - Εσύ αποφάσισες...
εσύ... ότι θάταν δικός μου και γω συμφώνησα.
Αλλά τον πήρες εσύ. Εσύ φταις!
Δεν φταίω γω! Εγώ είπα...
- Εσύ φταις. - Μου τον πήρες!
Εσύ φταις για όλα! Α, στο διάολο!
Να πας εσύ!
Γαμώτο, σε μισώ!
Τι στο διάβολο;
Έλα δω.
Γιατί δεν το κόβουμε δω;
Θάρθεις σε παρακαλώ να κάτσεις;
Έλα, Κλόρα. Μην κάνετε κι οι δυο σαν παιδάκια.
Άσε με.
Δεν μπορείτε νάστε φίλες;
Θέλω να πω, ότι είναι ηλίθιος. Δεν αξίζει να τσακώνεστε.
Πάρτο αλλιώς: αξίζει τον οίκτο μας.
Ποιος θάθελε να μένει στη Σόλνα;
Kλόρα;
Με τρελένετε με τα παιδιάσματά σας!
- Κόφτε το, Κλόρα κάτσε κάτω! - Σταμάτα Χέτβιγκ.
Ξέρεις ότι είμαι πιο δυνατή από σένα. - Το ξέρω.
Δεν θέλω να κάτσω μαζί της..
Η μπάντα μας ενδιαφέρει, όχι ο Έλις! Σας παρακαλώ...
δώστε τα χέρια...
έχουμε πρόβα αύριο. - Δεν της το δίνω.
- Σε παρακαλώ, σταμάτα Χέτβιγκ. - Γιατί όχι;
Έκανε κάτι πολύ κακό.
- Θα φας γροθιά. - Κάντο, αλλ' αυτή είναι η ηλίθια.
γιατί να της ζητήσω συγνώμη; - Τι εννοείς, "ηλίθια";
Σήμερα έφταιγε η Μπούμπου...
αλλά και συ είσαι χαζή. - Όχι, μ' απάτησε με τ' αγόρι μου.
Κάνεις παιδιάσματα, Κλόρα.
- Είναι πολύ ηλίθιος. - Εγώ, αυτή είναι παιδάκι!
- Είστε κι οι δυο. - Ε, είναι πια αργά.
Κόφτο!
- Άσε με! - Πέστε μετά από μένα...
- Νομίζεις πως βοηθάει αυτό; - "Μ' αρέσεις. "
- Σταμάτα. - Τώρα, "Μ' αρέσεις. "
"Αρέσει η μια στην άλλη. "
"Μ' αρέσεις. "
Μ' αρέσεις.
- Πέστο. - Η σειρά σου.
Μ' αρέσεις πολύ, που να πάρει ο διάολος.
# Οι άνθρωποι πεθαίνουν και ουρλιάζουν... #
# Αλλά εσένα το μόνο που σε νοιάζει
είναι η ομάδα του άλματος σε ύψος... #
# Τα παιδιά της Αφρικής πεθαίνουν... #
# Αλλά εσύ σκοτίζεσαι να κυλά η μπάλα... #
# Οι πυρηνικοί σταθμοί δηλητηριάζουν τον αέρα... #
# Και συ παίζεις χόκεϊ, αγνοώντας το... #
# Οι ατομικές βόμβες διαλύουν τις πόλεις μας... #
# Και συ ωστόσο, θες κι άλλες επιτροπές τένις... #
# Εμπρός, εμπρός!... #
# Κανένα ενδιαφέρον για τ' άλλα, μόνο για τη μπάλα... #
Ελάτε, αργήσαμε!
Έχεις φέρει τα ξυλάκια του ντραμς...;
- Εδώ θα παίξουμε; - Ναι.
Δεν θέλω... Ξέχασα τα λόγια! - Θα πάνε όλα καλά.
Ξέχασα τα λόγια! Δεν θυμάμαι τίποτα.
- Σίγουρα, σίγουρα. - Πιες λίγο νερό.
Θα πεθάνω. Θα μας θάψουν!
- Δεν θέλω Βαστερόνερο. - Κλόρα.
Οι Βαστεράς είναι βρώμικοι. Είναι σαν καρότα!
Κορίτσια, τελειώνετε με το μακιγιάζ!
Δεν βάζουμε μακιγιάζ!
- Θα πάνε όλα καλά, εντάξει; - Έλα σε θέλουν στη σκηνή.
Είναι μόνο οι Βαστεράς.
- Συμβαίνει κάτι με τον Έλις πάλι; - Τον Έλις;...
αυτό ήταν πριν 100 χρόνια. - Καλώς.
- Σίγουρα; - Ναι, σίγουρα.
- Εντάξει, πάμε να παίξουμε! - Και να το διασκεδάσουμε.
- Έλα δω, έλα δω... - Είναι μόνο οι Βαστεράς.
Έλα, έλα, κοίτα.
- Έχετε καταλάβει πόσο καλές είμαστε; - Ναι, πάμε να παίξουμε!
Πηδάτε! Θα μας ζεστάνει αυτό.
Εντάξει, μια βαθιά ανάσα.
Πάμε, πάμε.
Είναι μια αληθινή μπάντα κοριτσιών! Καλώς ήρθατε, κορίτσια!
Ελάτε, κορίτσια. Από δω.
Είστε άσχημες!
Πηγαίνετε σπίτια σας!
- Κωλοξερόλες απ' τη πόλη! - Φύγετ' από δω!
Ε, κόφτε το. Ησυχάστε και βοηθήστε τα κορίτσια.
Με παρακολουθείτε; Λοιπόν πάμε.
Ίσως έχετε ακούσει ότι οι πανκ πεθάνανε...
- Δεν σ' ακούμε. - ... αλλά δεν έχει γίνει αυτό.
- Οι πανκ είναι ζωντανοί! - Εντάξει, ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
# Μισώ, μισώ, μισώ τα σπορ... #
# Μισώ τα σπορ, μισώ τα σπορ... #
- Σκατοκουμούνια! - Μουνιά κουμούνια!
Φύγετε απ' τη πόλη! Γαμημένη κομμουνομουσική!
Φτωχοί, φτωχοί του Βαστεράς. Ας τους δείξουμε!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Κομμουνιστοπόρνες! Βγείτε έξω, μουνιά!
Θα πεθάνετε!
# Μισώ τους Βαστεράς, μισώ τους Βαστεράς... #
# Μισώ, μισώ, μισώ τους Βαστεράς... #
# Μισώ τους Βαστεράς, μισώ τους Βαστεράς... #
# Μισώ, μισώ, μισώ τους Βαστεράς... #
# Μισώ τους Βαστεράς, μισώ, μισώ, μισώ τους Βαστεράς... #
Τον ρουφάς άσχημα! Γαμώτο!
Πανκομουνάκια!
# Μισώ, μισώ, μισώ τους Βαστεράς... #
# Μισώ τους Βαστεράς, μισώ τους Βαστεράς... #
Είμαστ' οι καλύτερες!
Παίξαμε σαν τρελές.
Είναι όλοι εδώ;
Πήρατε όλοι τα πράγματά σας;
Μα το διάβολο ναι. "Μισώ τους Βαστεράς"!
Στοκχόλμη, Στοκχόλμη, Στοκχόλμη, Στοκχόλμη!
Γιατί δεν ήσασταν ευγενικές;
- Αυτοί δεν ήταν - Μας αποδοκίμαζαν.
- Εσείς το ξεκινήσατε. - Όχι εμείς.
Ήταν μια αίθουσα γυμναστικής στο Βαστεράς.
Θέλαμε να πηγαίνουμε κάθε χρόνο.
Ακριβώς, αλλά όχι και με σωματοφύλακες!
Είναι σαφές;
- Εντάξει, εντάξει. - Θέλω να κοιμηθώ λίγο τώρα.
Μισώ τη Σάντα Ροκ, μισώ τη Σάντα Ροκ...
Μισώ, μισώ, μισώ τη Σάντα Ροκ
Ε, ε, λίγο σεβασμό.
Σεβασμό!
Πρέπει να κοιμηθώ, δεν πάει άλλο.
- Γαμώτο, μας αποδοκίμασαν. - Χέτβιγκ! Yποσχέσου!
- Μαθαίνεις! - Δεν τόθελα αυτό.
Είμαστε οι καλύτερες, στ' αλήθεια.
Είμαστε οι καλύτερες! - Εγώ δεν είμαι. Είμαι ο Θάστρομ.
- Ησυχία. Είμαστε οι καλύτερες. - Οι τρεις μας.
- Όχι, είστε οι χειρότερες. - Και συ, τόσο βαρετός!
Ένα συγκρότημα νίκησε απόψε. Οι Iron Fist είναι οι καλύτεροι.
- Και μεις παίξαμε τρομερά! - Οι Iron Fist είναι οι καλύτεροι.
Ελάτε κοντά μου.
ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΛΕΣ,
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ!
ΣΥΝΤΡΙΨΤΕ ΤΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ!
KastriSubs For Anyone
Aνιέτα... άκου αυτό.